بقعه متبرکه امامزاده زيد (ع)

از بقاع  متبرکه شهر تهران که  از نظر قدمت تاريخ موجود در آن حائز اهمييت است  امامزاده زيد ميباشد که در مرکز بازار تهران و د رانتهاي جنوبي بازار بزازها به نام بازار امير قرار دارد .اين بقعه پيش از دوران سلطنت سلسله شاهان صفويه در تهران داير بوده است .بر روي اين صندوق دو حاشيه افقي يکي در قسمت بالاي چهار ضلع صندوق و ديگري در پايين آن تعبيه شده است . حاشيه بالايي حاوي کتيبه اي است که آن زا به خط ثلث به طور برجسته منبت کاري کرده اند و مشتمل بر دو آيه اول آيه الکرسي است.در رابطه با نسب آن بزرگوار ،يک نظر اين است که ايشان حسني و از اولاد حسن المثني و پسر عموي حضرت عبد العظيم (ع)از احفاد امام حسن مجتبي (ع) است،امام در شجره نامه آن حضرت آمده که وي از فرزندان يحيي بن زيد بن علي بن الحسين است.غير از صندوق روي مرقد مطهر ،ساير قسمتهاي بقعه امامزاده زيد تماما از آثار دوره قاجاريه است .بناي صحن و ايوان و حجرات در زمان سلطنت ناصر الدين شاه احداث گرديده ،و در داخل بقعه بر روي در خاتم که ميان ايوان و حرم قرار دارد ،دو تاريخ 1297 و 1309 خوانده مي شود.اين دو تاريخ در پايان دو کتيبه کاشي نيز نقش شده و معرف تعميرات بنا در قرن 13 ه است . مقبره لطفعلي خان زند از سرداران دوره زنديه که بر روي آن سنگ مرمري به نام وي نصب شده ،در ايوان جنب بقعه قرار دارد . کاشيکاري گنبد و تجديد تعمير ايوان و آيينه کاري رواق و حرم و مقبره جنب آن در خلال سالهاي 1315 1316 ش انجام يافته است .صحن قبلي اين بقعه امروزه به مدرسه تبديل شده است .                                                                      

بقعه متبرکه امامزاده سيد ولي (ع)

در نزديکي بقعه امامزاده زيد (ع)مزار ديگري به نام بقعه امامزاده سيد ولي قرار دارد که در جنب بازار کفاشها و بازار پاچنار واقع شده است .آن حضرت از نوادگان امام محمد تقي (ع)معرفي گرديده است .در بناي بقعه ايشان هيچ گونه نوشته و يا کتيبه تاريخي وجود ندارد .بناي بقعه مربع شکل و هر ضلع آن تقريبا سه متر و نيم است و شاه نشين هايي به عمق دو متر يا دو متر ونيم بر وسعت حرم از چهار جانب مي افزايد .ضريح فلزي به ابعاد 3*2 متر مربع با کتيبه هاي  قر آني و اشعاري از محتشم به خط نستعليق اخيرساخته شده و بر روي مرقد نصب گرديده است .ضريح قبلي از جنس چوب و متعلق به دوره قاجاريه بوده است .

بقعه امامزاده سيد ولي اخيرا باز سازي گرديده و در جوار آن خوابگاهي سه طبقه براي طلاب علوم ديني ساخته شده است .در شمال و غرب بقعه مسجدي از دوره فتحعلي شاه قاجار به يادگار مانده است .                                                 

­بقعه متبرکه امامزاده ابراهيم (ع)

بقعه امامزاده ابراهيم (ع) واقع در منطقه دربند تجريش که ار ييلاقات و تفريحگاه هاي شمال تهران به شمار مي رود،در روستاي ( پس قلعه در دامنه دره توچال قرار دارد ).

اين منطقه به علت داشتن يخچالهاي طبيعي داراي آب و هواي خنک است و زائرين محترم علاوه بر کوهپيمايي در حال حاضر به وسيله تله کابين نيز به بقعه مزبور رفت و آمد مي نمايند .نسب آن حضرت به امام حسن مجتبي (ع) مي رسد.

بقعه متبرکه امامزاده سيد اسحاق (ع)

بقعه متبرکه امامزاده سيد اسحاق (ع)در کوچه خدابنده لو در خيابان ناصر خسرو واقع شده و مردم آن رابه نام قدمگاه چهارده معصوم هم مي خوانند و بنا بر متن زيارتنامه موجود ايشان در ملک ري به شهادت رسيده اند .

نسبت ايشان به حضرت امام موسي بن جعفر (ع)مي رسد .اين بقعه کوچک درحدود 22 متر مربع مساحت دارد و در سالهاي اخير بازسازي گرديده است .

يک لوح سنگي که بر آن صلوات بر چهارده معصوم کنده کاري شده به ديوار بقعه نصب شده است . شيوه نگارش خط ثلث موجود بر سنگي که در سرداب قرار دارد ،تاريخ آن را به قرن هشتم يا نهم هجري مي رساند.

بقعه متبرکه امامزاده اسماعيل (ع)

بقعه متبرکه امامزاده اسماعيل در خيابان کلهر در منطقه چيذر و در نزديکي بقعه امامزاده علي اکبر (ع)واقع شده است .آن حضرت از نوادگان امام موسي کاظم (ع) است .بناي اصلي بقعه ايشان چهار گوش است وحدود 150 متر مربع مساحت دارد .در چوبي ساده ورودي به حرم و ديوارهاي آجري داخل آن با رنگ سبز نقاشي شده و نيمه پايين ديوار از سنگ مرمر پوشيده شده است .ضريح مطهر آن حضرت ،مشبک و بالاي آن فرم نيم دايره دارد.مرقد مطهر در داخل ضريح سنگ مرمر بزرگي است .گنبد بنا به رنگ سبز نقاشي شده که مدتي ار عمر آن مي گذرد .اين بنا داراي صحن مشجر با درختان بسيار کهنسال است که در آن فبوري نيز به چشم مي خورد .اين امامزاده داراي حسينيه اي وسيع و از امکانات رفاهي جهت زائرين برخوردار است .

بقعه متبرکه امامزاده سيد اسماعيل (ع)

اين بقعه که منسوب به سيد اسماعيل از احفاد امام علي النقي (ع) است در جنوب شرقي تهران حدفاصل دو خيابان 15 خرداد و مولوي قرار دارد .اين بنا داراي صحن ،ايوان و دو گلدسته بلند،رواق،ضريح و مسجدي کوچک است .در داخل سر در بقعه و دورن ايوان کتيبه اي به خط نستعليق سفيد رنگ بر متن کاشي خشتي لاجوردي نقش شده است .از مفاد اين کتيبه تاريخي بر مي آيد که ساختمان ايوان و گلدسته و کاشيکاري بلند سر در ، در زمان سلطنت محمد شاه قاجار و در سال 1262 ق به اهتمام عيسي خان بيگلر بيگي انجام يافته است .                                                                                                

اثر بسيار قديم تر آن ،دري نسبتا عتيقه است  که در ضلع غربي حرم قرار گرفته و بر روي آن محمد شاه قاجارو عيسي خان بيگلر بيگي آمده است .قسمت وسط هر دو لنگه در مربوط به قرن نهم هجري قمري است و طبق کتيبه هاي موجود باني آن استاد حسين بن پير علي حداد تهراني و تاريخ آن جمادي الاول سال 886 ق است.

واين تاريخ قديمي ترين سال تاريخي است که ابنيه قديمي داخل شهر تهران باقي مانده است .

بدين ترتيب مي توان قسمتي از بقعه را متعلق به قرن نهم ه .از زمان مربوط به ساختمان اصلي بنا و بقعه را به قرن 13 ه و دوران قاجار منسوب دانست .کاشيهاي زرين فام مرقد مطهر متعلق به قرون 7و8ه ق مناره هاي موجود در اين بقعه از قرن 13 ه ق باقي مانده است .

بقعه متبرکه امامزاده اسماعيل (ع)

بقعه متبرکه اين امامزاده در خيابان  قلهک ،خيابان امامزاده ،انتهاي پارک زرگنده واقع شده است .آن حضرت از نوادگان امام زين العابدين (ع)است و شجره نامه ايشان بر روي تابلوي بزرگي نوشته شده و در داخل حرم نصب گرديده که در آن تاريخ وفات ايشان سال 850 ق قيد شده است .بناي بقعه با مساحت 250 متر مربع به صورت چهار ضلعي است و از اره ديوارهاي داخل حرم سنگ و نيمه بالاي آن گچ است .ضريح فلزي آن با اشعار و کتيبه هاي قرآني تزيين شده و در وسط حرم واقع است .اين بقعه داراي دو ايوان ستوندار است که بر روي ديوارهاي آن کتيبه هاي کاشيکاري قرار دارد .گنبد کوچک اين بنا داراي کاشيهاي سبز و لاجوردي و کتيبه اي قر آني است که دور تا دور پايين گنبد را پوشانده است. تمامي تزيينات و ملحقات بناي بقعه ،جديد و مربوط به سالهاي اخير است.

                                                                    

بقعه متبرکه امامزاده اهل بن علي (ع)

اين بقعه متبرکه در جنوب محله دولاب ،خيابان خاوران ،ايستگاه امير سليماني ،خيابان خواجوي کرماني در ميان محوطه پردرخت پارکي به مساحت پانزده هزار متر مربع بر روي سکويي به ارتفاع يک متر قرار دارد.

گنبد بنا دو پوش آجري است و قبلا قسمتي از بالاي آن با کاشيهاي فيروزه اي پوشيده شده ليکن در حال حاضر پوشش سيماني دارد .طرح توسعه و تعمير بقعه به مساحت دو هزار متر مربع در سال 1381 به طور مطلوبي انجام شده و نماي آن آجر کاري و کاشيکاري است .بر ديوار طرفين ايوان دوازده بيت شعر به خط نستعليق بر کاشيهاي خشتي با تاريخ 1308ه.ق نوشته شده که برخي از ابيات آن چنين است :

تبارک الله از اين شوکت و جلالت و جاه                           کدام نور خدا خفته اندر اين خرگاه

امامزاده آزاده اهل بن علي است                                        شهيد گشته زجور مناطق گمراه

همين اشعار را در 1324 با مختصر تغييراتي در برخي کلمات و تعويض نام متولي ،به خط نسخ بر کاشي نوشته و بر بالاي سر در ورودي محوطه بقعه نصب نموده اند.

صاحب مرقد،طبق متن اشعار فوق و زيارتنامه ،از فرزندان اميرالمومنين علي (ع) معرفي گرديده ،اما در کتاب «اختران فروزان طهران و ري»نسب ايشان به فرزندان امام حسن مجتبي (ع) مي رسد.

اين بقعه داراي امکانات رفاهي از قبيل پارک و وسايل بازي کودکان است و در قسمت ورودي آن حوض و آب نما بر صفاي صحن افزوده است.

بقعه متبرکه امامزادگان پنج تن (امامزاده پنج تن)(ع)

بقعه متبرکه پنج تن در خيابان شهيد فرشادي در لويزان در شمال شرق تهران واقع شده است .اين بقعه داراي بنايي است چهار گوش به ابعاد 7*7 متر که در عهد قاجاريه در هر سوي آن ايوان ساده اي افزوده اند . بر فراز بقعه پوششي گنبدي شکل استوار بوده که بعد از ايجاد ايوانها روي تمامي آن را با شيرواني پوشانده اند .ضريح مشبکي در وسط بقعه به نامهاي :سالم،ابو طالب ،رضا و رحيم پسران شيث بن کاظم بن علي بن الحسين زين العابدين ذکر شده است.  

                                                     

بقعه متبرکه امامزاده حسن (ع)

بقعه امامزاده حسن (ع) در جنوب غربي تهران در خيابان امين الملک ما بين پل امامزاده معصوم و سه راه آذري واقع است .بر اساس شجره نام موجود ،آن حضرت از نوادگان امام حسن مجتبي (ع) و پسر عم حضرت عبد العظيم (ع)است .بقعه آن حضرت داراي گنبد و بارگاه و صحن وسيع است . ورودي اين بنا به طرف شمال قرار داردو اطراف آن را صحن فرا گرفته است .بين رواق و حرم مطهر ،در خاتم فوق العاده عالي نصب است که بر روي آن با خطوط نستعليق امامزاده حسن (ع)را فرزند امام حسن مجتبي (ع)معرفي کرده که تاريخ 1276 ق دارد.

بالاي ديوارهاي حرم حاشيه اي پهن مشتمل بر کتيبه قرآني است که به خط ثلث و برجسته به رنگ طلايي بر زمينه لاجوردي گچ بري شده است .گنبد بقعه با ترکيبي متناسب و موزون از کاشيهاي سفيد و فيروزه اي بر زمينه مشکي و کتيبه اي قرآني در دورا دور پوشيده شده و کتيبه آن نشان مي دهد که مربوط به زمان ناصرالدين شاه قاجار است.

رواق و حرم داراي تزيينات مقرنس کاري و آيينه کاري است .تزيينات آينه کاري در سال 1358 ش توسط هنرمند معاصر محمد رضا نويد انجام گرفته است . در ميان ضريح مطهر صندوق چوبي مشتمل بر کتيبه اي به خط نستعليق اشعارو صلوات بر چهارده معصوم به طور بر جسته بر روي مرقد مطهر قراردارد که از آثار فتحعلي شاه قاجار است.در سالهاي اخير در اين بقعه طرح جامع عمراني در حال اجراء است و دو شبستان وسيع ،هر يک به مساحت 1000متر مربع در طرفين بقعه متبرکه احداث گرديده است.بقعه مزبور داراي درمانگاه خيريه مجهز به بخشهاي مختلف پزشکي است.  

                                                                   

بقعه متبرکه امامزاده صالح (ع)

بقعه مبارکه  حضرت امامزاده صالح (ع) فرزند بزرگوار حضرت امام موسي کاظم (ع) در ميدان تجريش در شمال تهران واقع است .اصل بنا متعلق به قرون 7و8 ه و مشتمل بر بنايي چهار گوش به مساحت 50 متر مربع است که سبک و شيوه معماري آن به بناهاي دوره ايلخاني شباهت دارد .در سمت شمال بقعه و مقابل ايوان ورودي،درخت چنار کهنسال و تنومندي  که تاهمين اواخرشاخه هايي از آن سبز بود وجود داشت و بقعه مزبور در عهد قاجار تعمير و بخشهايي به آن افروده شد .گنبد کاشي و نقاشيهاي زيباي داخل حرم مربوط به دوران قاجار است .لکن امروزه در راستاي طرح جامع عمراني ،گنبد جديدي بر فراز گنبد قبلي و نيز مناره اي در مقابل آن در حال احداث است .در وسط حرم مطهر ضريح نقره اي و در داخل آن ،ضريح چوبي قديمي قرار دارد.

در سالهاي اخير فعاليتهاي عمراني در اين بقعه انجام گرديده و ادامه دارد در اين بقعه امکانات فرهنگي از قبيل کتابخانه و کتابفروشي و نيز امکانات رفاهي مناسب و پارکينگ براي رفاه زائرين محترم وجود دارد .

بقعه متبرکه امامزاده صالح (ع)

اين امامزاده در شمال شرقي روستاي فرحزاد ،واقع در شمال غربي شهر تهران ،در دامنه کوهستان قرار دارد .اين بقعه بنايي چهار گوش با گنبد يک پوش آجري ساده دارد .سمت جنوب آن ايواني بلند با دو ستون چوبي وجود دارد که بر بالاي لوح سنگ مرقد تاريخ بناي بقعه سال 986 ه نوشته شده است .کتيبه روي اين لوح به خط نستعليق در 5 سطر است.صاحب مرقد در زيارتنامه موجود از نوادگان امام زين العابدين (ع)معرفي شده است . اين بنا داراي امکانات رفاهي مناسب سبز و مشجر است.

بقعه متبرکه امامزاده عبد الله (ع)

بقعه امامزاده عبد الله (ع) در خيابان 30 متري جي ،خيابان حاجيان ،در جنوب غربي تهران واقع شده است .نسبت شريف ايشان به حضرت ابوالفضل العباس (ع)مي رسد.بقعه آن حضرت به صورت بنايي هشت ضلعي است که بر روي سکوي عشت ترکي بنا شده است .بقعه مزبور در فضاي مشجر و وسيعي قرار دارد .گنبد کاشي کاري بقعه با قدمتي بيش از 20 سال و با فرم پيازي احداث گرديده و ضريح فلزي جديدي بر روي مرقد مطهر قرار دارد. اين بقعه از امکانات فرهنگي مانند دار القرآن ،کتابخانه اي بزرگ با بيش از 5000 جلد کتاب ،کانون فرهنگي ،درمانگاه ،وسايب بازي و سرگرمي براي کودکان و فضاي سبز برخوردار است.

                                                                   

بقعه متبرکه امامزاده عزيز (ع)

در دامنه تپه هاي شمال شرقي اوين و در مجاورت روستاهاي اوين و درکه بر فراز تپه اي که داخل دانشگاه شهيد بهشتي قرار گرفته ،و در ميان درختان سرسبز و در محيطي با صفا ،بقعه و زيارتگاه خوش منظر و زيبايي متعلق به امامزاده عزيز (ع) وجود دارد که از نوادگان امام موسي کاظم (ع) است .

بناي اصلي آن قبر کوچک مستطيلي متناسبي با سقف گنبدي بيضي شکل است . بناي اوليه آن مربوط به قبل از دوران قاجاريه است که در سالهاي بعد در دو طرف شرق و غرب اين قبر دو اتاق ساده افزوده اند و ايوان پهن و وسيعي هم با جرزهاي سنگي و نرده چوبي ساده در قسمت جنوب بقعه ،مشرف به قريه اوين ،احداث نموده اند .قبلا داخل حرم کوچک بقعه حفاظ چوبي ساده با خانه بنديهاي مربع درشت ،اطراف مرقد را احاطه کرده است .بنا بر زيارتنامه موجود ،ايشان عموي گرامي امامزاده مطيب (ع) است که مرقد آن حضرت نيز در روستاي اوين واقع شده است .به سبب شکل و رنگ سرخ گنبد شيرواني بقعه امامزاده عزيز (ع)،مردم بومي اين بقعه را به نام امامزاده اناري خوانده اند . بقعه مزبور داراي امکانات رفاهي مناسب براي استفاده زائرين محترم است .

بقعه متبرکه امامزاده قاسم (ع)

آستان مقدس حضرت امامزاده قاسم (ع) از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي(ع)با مساحت حدود 6000 متر مربع بر فراز بلندي مشرف به روستاي ييلاقي گلاب دره بالاتر از تجريش قرار دارد.قديم ترين آثار اين بقعه مربوط به زمان شاه طهماسب صفوي است و در زمان قاجار نيز اصل بناي بقعه توسعه داده شده است .قسمت اصلي بقعه،مشتمل بر بنايي هشت ضلعي است که آن را از آثار قرن هفتم هجري دانسته اند که بخش دروني حرم امامزاده را تشکيل مي دهد و گنبد پيازي شکل پوشيده شده از کاشيهاي آبي رنگ بر بلنداي ـن خود نمايي مي کند .صندوق چوبي مرقد داراي تاريخ 963 ه است که متعلق به زمان شاه طهماسب اول صفوي است .طرح جامع عمراني بناي بقعه در سالهاي اخير تصويب گرديده و باز سازي آن در حال اجرا است.

اين بنا داراي دو شبستان زنانه و مردانه به طور جداگانه ،و داراي امکانات رفاهي مناسب از قبيل زائر سر است .بقعه مزبور تحت شماره 908 جزوآثار ملي به ثبت رسيده است .

بقعه متبركه امامزاده قاضي صابر (قاضي الصابر)(ع)

بقعه متبرکه امامزاده ابو القاسم قاضي صابر (ع) در روستاي ونک پشت دانشگاه الزهرا(ع) واقع شده است .به نقل از نهايه الاعقاب آن حضرت در همان روستا متولد گرديد و در علم نيز کمال امتياز راداشته و بنا بر زيارتنامه موجود از نوادگان امام زين العابدين (ع) است .بقعه ايشان در سال 1302 ه.ق به وسيله مرحوم ميرزا يوسف مستوفي الممالک صدر اعظم ناصر الدين شاه قاجار ساخته شد که سنگ مرمر با خطوط و اشعار شيوا و ضريح چوبي و تزيينات کاشيکاري و حسن سليقه فراوان در آن بکار برد .

                 

بقعه متبرکه امامزاده محمد ولي (ع)

در مرکز روستاي درکه و بر دامنه هاي غربي آن ،بقعه زيرتگاهي به نام بقعه امامزاده سيد محمد ولي (ع) قرار دارد. آن حضرت از نوادگان امام زين العابدين (ع) است .بناي فعلي بقعه ايشان چندان قديمي نيست و حدود 70 متر مربع مساحت دارد و آثار قديم آن مربوط به شالوده و قسمتهايي از ديوارهاي حرم است .اين بقعه با مساحت حدود 80 متر مربع مشتمل بر حرم مستطيلي شکل است که به دليل مورب بودن گوشه هاي آن به صورت هشت ضلعي در آمده است .ورودي حرم از طرف شمال است و ايوان خوش منظره اي در جلوي آن قرار دارد .

بناي بقعه در سال 1358 شمسي بازسازي گرديده که نام باني آن و تاريخ تجديد بنا بر روي کاشيهاي سطح ديوار بقعه موجود است .

بقعه متبرکه امامزاده مطيب (ع)

بقعه آن حضرت که از نوادگان امام موسي کاظم (ع) است ،در نزديکي ميدان عطاء الدين ،خيابان شهيد کچويي در روستاي اوين ،3کيلومتري شمال ونک در دامنه کوههاي مشرف بر روستاي درکه ،که از هواي با طراوتي بر خوردار است ،واقع شده است .

بقعه مزبور سابقا اتاق سنگي ساده مستطيل شکلي به مساحت حدود 70 متر مربع داشته که ايوان ورودي آن رو به مشرق باز مي شده است .ضريح و مرقد به صورت ساده و فاقد تزيينات است .

نسبت زيارتنامه ايشان مطيب بن زيد بن محسن بن موسي الکاظم (ع) ذکر شده است .تنها اثر باقي مانده اين بقعه که تا چند سال پيش از جلوه لازم برخوردار بود،دري خاتک سازي شده همراه با آيينه کاري است .

بقعه متبرکه امامزاده معصوم(ع)

بقعه متبرکه امامزاده معصوم (ع) در نزديکي بقعه امامزاده حسن (ع) در خيابان قزوين ،بين ميدان قزوين و سه راه آذري ،مقابل پل امامزاده معصوم واقع شده است .در کتيبه اي که به تاريخ 1240 ه .ق نگاشته شده ،آن حضرت از نوادگان امام محمد باقر (ع) معرفي گرديده است .

اين بقعه در فضاي وسيع و مشجري قرار دارد و بناي فعلي آن مشتمل بر حرم چهار ضلعي مستطيل شکل است که ايوان کوچکي در طرف جنوب و اتاقهاي وسيعي در طرفين آن ساخته شده و گنبدي به سبک گنبدهاي عصر صفوي بر فراز بقعه استوار گرديده است .در محوطه اين بقعه مقبره برخي از رجال و افسران عهد مظفر الدين شاه و محمد علي شاه قاجار وجود دارد .

آيينه کاري داخل بنا توسط محمد رضا نويد به سال 1373 ش انجام گرفته که باني آن حاج علي قجر است و در قسمتي از ضريح نوشته شده : اصفهان  زرگري حسن پرورش ،قلمزني اکبر سبزيان و نجاري اخوان خالق زادگان ساخته شد. اين امامزاده داراي فضاي سبز وسيع،زائر سرا ،پارکينگ و امکانات رفاهي مناسبي جهت استفاده زائرين محترم است .بناي مذبور که از آثار دوره صفويه و قاجار است به شماره 1913 جزو آثار ملي ثبت شده است .

بقعه متبرکه سيده ملک خاتون (س)

اين زيارتگاه در خيابان خاوران ،خيابان شهيد برادران سجادي ،هشت متري ملايري واقع شده است .در سال 1378 ش فعاليتهاي عمراني و نما کاري و اجراي طرحهاي توسعه و محوطه سازي و ايجاد فضاي سبز ،به طرز زيبايي در اين بقعه انجام شده است .بناي اصلي حرم ،تاريخي و از آثار زمان فتحعلي شاه قاجار است که طبق کتيبه سنگ مرمرو کاشيهاي مرقد توسط نواب عليه سلطنت خانم ملقب به محترم السلطنه بنت بديع الملک ميرزاي عماد الدوله در سال 1309 ه ق تعمير گرديده است .بناي فعلي بقعه شامل ايوان آجري و رواق جديد سر تاسري اطراف است .و ورودي آن از سمت شمال و نماي آن فاقد کاشيکاري است .در سال 1381 ش ،به دليل فرسودگي ضريح چوبي مشبک عهد قاجار ،ضريح جديد مطلا و بديعي توسط استاد روزگاريان در اصفهان ساخته شده و در اين مکان نصب گرديده است .طرح مرمت سر در قديمي محوطه نيز با هماهنگي ميراث فرهنگي در دست اقدام است .طبق متن زيارتنامه موجود ،صاحب بقعه از نوادگان امام موسي کاظم (ع) است .بقعه مزبور داراي محوطه اي پارک مانند همراه با وسايل بازي کودکان و ديگر امکانات مورد نياز زائران است و مراسم دعا و روضه خواني در طول هفته در آن برگزار مي شود.

بقعه متبرکه امامزاده سيد ناصر الدين(ع)

اين بقعه در ضلع غربي خيابان خيام نرسيده به چهار راه گلوبندک واقع گرديده و منسوب به مدفن سيد ناصر الدين از نوادگان امام محمد الباقر (ع) است .بقعه اين امامزاده با مساحت 500 متر مربع مشتمل بر صحن و بنايي هشت ضلعي است .بخشي از صحن بقعه مزبور در طرح تعريض خيابان ، ازبين رفته است .کتيبه اي قديمي بر روي قطعه چوبي بالاي ضريح جديد قرار دارد که مي رساند حاجي ميرزا تقي طهراني در سال 993 ه.باني ضريح قديمي بوده و استاد قطب الدين بن سيف طرشتي آن را ساخته و امروزه به جز کتيبه مزبور چيزي از ضريح قديمي باقي نمانده است .به نظر مي رسد که اين بقعه با پلان هشت ضلعي از آثار قرن نهم هجري باشد و طبق کتيبه هاي موجود در سالهاي 1310و 1311 ه.که اواخر سلطنت ناصر الدين شاه قاجار بوده ،رواق،صحن،آيينه کاري و کاشيکاري هاي آن به دستور خانم منير السلطنه ،مادر کامران ميرزا انجام گرفته است .در زمان احداث خيابان خيام صحن وسيع و کاشيکاري اين بقعه و درخت کهنسال آن از ميان رفت و اينک تنها قسمت کوچکي از صحن قبلي در جلوي ايوان بقعه باقي مانده است .بقعه مزبور به شماره 2683 جزو آثار ملي ثبت شده است. 

بقعه متبرکه امامزادگان يحيي و محمد (ع)

بقعه متبرکه حضرت ابو القاسم عزالدين يحيي (ع) مشهور به امامزاده يحيي در کوچه اي به همين  نام در خيابان ري،نرسيده به خيابان شهيد مصطفي خميني در يکي از محلات قديمي شهر تهران که سابقا به آن عود لاجان گفته مي شد واقع شده است .نسبت شريف آن حضرت که از نقباي شهر هاي قم و ري بوده است به امام زين العابدين (ع) که گفته مي شود برادر ايشان است قرار دارد وبقعه مقدس امامزادگان يحيي و محمد داراي صحن وسيع ،مسجد ،ايوان ،رواق،ضريح،حرم آيينه کاري ،سرداب ،گنبد کاشي مخروطي شکل و سقاخانه است .قديمي ترين اثر منقول اين بقعه تاريخي که ساختمان اصلي بناي آن نيز به دوره مغول نسبت  داده مي شود ،صندوق چوبي روي مرقد است که داراي تاريخ 895 ه است. در باب نام و نسب شريف امامزاده يحيي چنين نوشته شده :

اين بزرگوار با 15 واسطه به امام چهارم (ع) مي رسد و پس از پدر نقابت طالبيه ري ،قم و آمل را به عهده داشته و به سال 592 ه ق به دست علا ء الدين تکش خوارزمشاه به شهادت رسيده است .بناي قديمي اين بقعه شامل برج خشتي هشت ضلعي متعلق به قرن هفتم هجري است که مانند ابنيه ديگر عصر مغول ،يک گنبد آجري 12 ضلعي هرمي شکل بر بالاي آن قرار داشت و در عهد قاجاريه هم اطراف اين برج را با کاشيهاي هفت رنگ مزين ساخته بودند و اينک در محل برج خشتي و قبلي ،بقعه هشت ضلعي کنوني ساخته شده است .بر روي در قديمي بقعه که چندان بزرگ نبوده ،در دو کتيبه کوچک به خط ثلث نوشته اند :باني .بقعه خشتي قديم شخصي به نام قرابشاره بوده و معمار آن ،ديو حسن نام داشته است .صندوق منبت عتيقه امامزاده يحيي  چنان که در کتيبه آن اشاره شده  به دستور ملکشاه غازي در سال 895 ه ق به وسيله دو برادر به نامهاي استاد حسين و استاد محمد لواساني ساخته شده است .در سالهاي اخير فعاليتهاي عمراني بسياري در بقعه متبرکه امامزاده يحيي (ع) انجام پذيرفته که ضمن حفظ و نگهداري آثار گذشته ،فضاي اطراف حرم مطهر توسعه يافته است .